{"id":806,"date":"2008-09-09T11:36:49","date_gmt":"2008-09-09T09:36:49","guid":{"rendered":"\/\/marcin-roguski.info\/blog\/?p=806"},"modified":"2017-10-15T13:08:03","modified_gmt":"2017-10-15T11:08:03","slug":"na-ziemi-czejenow-czesc-druga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/na-ziemi-czejenow-czesc-druga-806","title":{"rendered":"Na ziemi Czejen\u00f3w, cz\u0119\u015b\u0107 druga"},"content":{"rendered":"

Wkr\u00f3tce zacz\u0119li\u015bmy z naszym przyjacielem Rufusem planowa\u0107 Wielk\u0105 Podr\u00f3\u017c: roundtrip przez Bear Butte, Sturgis, Rapid City, Devils Tower, Bighorn Mountains i Medicine Wheel, Cody, na wskro\u015b Yellowstone i powr\u00f3t przez Beartooth Pass. Rufus to fajny cz\u0142owiek, utalentowany artysta (gra na gitarze a tak\u017ce flecie india\u0144skim), sportowiec i osoba szanowana przez wielu Czejen\u00f3w za wiedz\u0119 o tradycji i znajomo\u015b\u0107 plemiennych zasad post\u0119powania. Oczywi\u015bcie trzeba wytrzymywa\u0107 jego dowcipy (jest jak Monthy Python, ale czeje\u0144ski – kiedy\u015b mu powiedzia\u0142em o polskim marynowanym \u015bledziu, ju\u017c mi nie da po tym spokoju).<\/p>\n

\"The<\/a><\/p>\n

\"...to<\/a> \"IMG_7218.JPG\"<\/a> \"IMG_7224.JPG\"<\/a><\/div>\n

Pi\u0119tnastego ruszamy z ca\u0142\u0105 rodzin\u0105 do Billings na zakupy i by wynaj\u0105\u0107 samoch\u00f3d. Niedobrze – pogoda pozostawia wiele do \u017cyczenia. Szare niebo i m\u017cawka nie wr\u00f3\u017c\u0105 nic dobrego, ale nie szkodzi – lepiej pojecha\u0107 i pozwiedza\u0107 co\u015b w z\u0142ej pogodzie, ni\u017c nie zobaczy\u0107 czegokolwiek. W wypo\u017cyczalni pytamy o ma\u0142ego sedana albo ma\u0142ego vana, ale mamy szcz\u0119\u015bcie: Dodge Dakota – nowiutka, typowo ameryka\u0144ska p\u00f3\u0142ci\u0119\u017car\u00f3wka ale z dobrym zu\u017cyciem paliwa – w\u0142a\u015bnie przyby\u0142a. Bierzemy j\u0105, podje\u017cd\u017camy do Walmartu i – teraz w dw\u00f3ch samochodach – wracamy do domu. Nasze szcz\u0119\u015bcie zn\u00f3w si\u0119 polepsza – w miar\u0119, jak zbli\u017camy si\u0119 do rezerwatu, pogoda si\u0119 stale poprawia i doje\u017cd\u017camy do domu przy bezchmurnym niebie.<\/p>\n

\n\"Enemy<\/a>
\n\"Perspective<\/a><\/div>\n

Wczesnym przedpo\u0142udniem ruszamy: 3 dni i 1447 mil w drodze. Warto by\u0142o: bizony, gejzery, wodospady i majestatyczne, zalesione wzg\u00f3rza i g\u00f3ry. Wszystko przy akompaniamencie All Summer Long<\/em><\/a> Kid Rocka, Stop and Stare<\/em><\/a> One Republic, i Dangerous<\/em><\/a> Kardinala Offishala, kt\u00f3re dziwnie pasowa\u0142y do ca\u0142ej podr\u00f3\u017cy, a p\u00f3\u017aniej b\u0119d\u0105 powodowa\u0107 u mnie zabawny “odruch Paw\u0142owa”: widoki zza okna przesuwaj\u0105ce si\u0119 w moich my\u015blach, jak tylko przypadkowo kt\u00f3r\u0105\u015b z nich us\u0142ysz\u0119. Paliwo niestety po\u017car\u0142o prawie 500 USD. Eugene, niczym Borg, niestrudzenie siedzi za kierownic\u0105, bior\u0105c jedynie przerwy na asymilowanie… eee, znaczy zwiedzanie i fotografowanie kolejnych punkt\u00f3w na naszej trasie.<\/p>\n

Jedziemy Drog\u0105 212, kt\u00f3ra przebiega przez rezerwat. Mimo bycia boczn\u0105 drog\u0105 dla znacznie d\u0142u\u017cszej Drogi 12, ma ona kilka s\u0142awnych segment\u00f3w: najbardziej chyba znane to Warrior Trail z pola bitwy nad Little Bighorn do Broadus (gdzie w\u0142a\u015bnie jeste\u015bmy), a tak\u017ce Beartooth Scenic Highway, wspinaj\u0105ca si\u0119 na prawie 10 tysi\u0119cy st\u00f3p n.p.m. (kt\u00f3ry te\u017c obierzemy pod koniec naszej podr\u00f3\u017cy). W swojej ksi\u0105\u017cce Dateline America, Charles Kuralt nazwa\u0142 t\u0119 drog\u0119 “najpi\u0119kniejsz\u0105 jazd\u0105 w Ameryce”.<\/p>\n

\"The<\/a>Bear Butte by\u0142a pierwszym celem naszej podr\u00f3\u017cy. Poniewa\u017c robi\u0142o si\u0119 ju\u017c p\u00f3\u017ano, tylko na chwil\u0119 zatrzymali\u015bmy si\u0119, by j\u0105 obejrze\u0107 i zrobi\u0107 kilka zdj\u0119\u0107. G\u00f3ra jest \u015bwi\u0119tym miejscem dla Czejen\u00f3w i, chocia\u017c wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie wiele plemion uto\u017csamia si\u0119 ni\u0105, tylko Czejenowie zwi\u0105zani s\u0105 z ni\u0105 zar\u00f3wno historycznie jak i duchowo. Wed\u0142ug przekaz\u00f3w to w\u0142a\u015bnie tu S\u0142odki Lek mia\u0142 otrzyma\u0107 od Stw\u00f3rcy i \u015bwi\u0119tych istot mieszkaj\u0105cych w tej g\u00f3rze cztery \u015bwi\u0119te strza\u0142y oraz zosta\u0107 nauczony ceremonii, kt\u00f3re mia\u0142y zapewni\u0107 Czejenom dobrobyt. Mo\u017cna ten moment uzna\u0107 w zasadzie za pocz\u0105tek narodu, jakim Czejenowie byli do czasu pr\u00f3b zniszczenia (cho\u0107 w\u0142a\u015bciwym s\u0142owem powinno by\u0107: zatarcia) ich kultury w ramach Polityki India\u0144skiej Stan\u00f3w Zjednoczonych XIX i pocz\u0105tk\u00f3w XX wieku.<\/p>\n

O g\u00f3rze tej zrobi\u0142o si\u0119 g\u0142o\u015bno, gdy zosta\u0142 postawiony tu\u017c przy niej bar dla motocyklist\u00f3w. Nast\u0105pi\u0142o pospolite ruszenie wszelkiej ma\u015bci “obro\u0144c\u00f3w”, Indian wszelkich kultur i plemion, a nawet hipis\u00f3w. Niekt\u00f3rzy chcieli po prostu “zab\u0142ysn\u0105\u0107”, i w rezultacie zamiast pom\u00f3c, tylko pogarszali sytuacj\u0119. Ma\u0142o kto wie, \u017ce ju\u017c w latach 30. XX wieku, Czejenowie starali si\u0119 o ochron\u0119 tego wzg\u00f3rza, a od lat 70. kupowali wok\u00f3\u0142 niego skrawki ziemi, by zapewni\u0107 g\u00f3rze “stref\u0119 ochronn\u0105”.<\/p>\n

\"Willy's<\/a>\"Keystone<\/a>Nocujemy w Rapid City. Rankiem, gdy Rufus jeszcze spa\u0142, wybrali\u015bmy si\u0119 z Eugene’em na zwiedzanie miasta i okolic. Uda\u0142o mi si\u0119 “ustrzeli\u0107” s\u0142ynny Willy’s Saw Shop – sklep z narz\u0119dziami do piel\u0119gnacji ogrod\u00f3w z gigantyczn\u0105 kolekcj\u0105 kosiarek do trawy i pi\u0142 mechanicznych, a tak\u017ce Keystone Wye – ca\u0142kowicie drewniany most stworzony z klejonych laminowanych desek bez u\u017cycia gwo\u017adzi. Mimo, i\u017c od Mount Rushmore (tej z wykutymi popiersiami prezydent\u00f3w) dzieli nas tylko kilka mil, nie mamy ochoty tam pojecha\u0107 – kogo obchodz\u0105 jakie\u015b popiersia wykute w skale… du\u017ce… popiersia…<\/p>\n

Po wybudzeniu Roofa, ruszyamy w dalsz\u0105 drog\u0119 przekraczaj\u0105c granic\u0119 stanow\u0105 i wje\u017cd\u017caj\u0105c do Wyoming drog\u0105 numer 14. Nasz cel: Devils Tower i Bighorn Mountains.<\/p>\n

\"Red<\/a> \"Wyoming.jpg\"<\/a><\/div>\n

Wyoming – “the cowboy state” – jest kr\u00f3lestwem rolnictwa i hodowli byd\u0142a. Dominuj\u0105 tu pola, farmy i olbrzymie pastwiska, raz po raz przerywane okaza\u0142ymi wzg\u00f3rzami lub, ci\u0105gn\u0105c\u0105 si\u0119 po horyzont, preri\u0105.<\/p>\n

\"The<\/a>Po drodze z Rapid City do Devils Tower, niedaleko miasta Sundance znajduje si\u0119 ciekawy punkt, kt\u00f3ry jest cz\u0119sto pomijany przez swoj\u0105 niepozorno\u015b\u0107: Vore Buffalo Jump.<\/p>\n

W czasach, kiedy Indianie z r\u00f3wnin nie posiadali koni, na bizony polowano w bardzo ciekawy spos\u00f3b: wystarczy\u0142o odpowiednio zagoni\u0107 stado nad uskok skalny, sk\u0105d te zwierz\u0119ta zeskakiwa\u0142y. Na dole ju\u017c czeka\u0142y india\u0144skie kobiety, kt\u00f3re zajmowa\u0142y si\u0119 ich rozcz\u0142onkowywaniem, zdejmowaniem i oprawianiem sk\u00f3r i przygotowaniem mi\u0119sa do transportu. Vore Buffalo Jump to najbardziej znane z tych miejsc, poniewa\u017c, wed\u0142ug archeolog\u00f3w, jest najlepiej zachowane – odkryto tu ponad 20 warstw ko\u015bci i innych przedmiot\u00f3w si\u0119gaj\u0105cych 25 st\u00f3p w g\u0142\u0105b.<\/p>\n

\"The<\/a>Devils Tower, a raczej Bear Lodge, rozpozna – jak my\u015bl\u0119 – wielu, zw\u0142aszcza mi\u0142o\u015bnik\u00f3w film\u00f3w s-f: jest to cichy bohater popularnego filmu Bliskie spotkania trzeciego stopnia<\/em>. Jest to wzniesienie, najprawdopodobniej pochodzenia wulkanicznego, kt\u00f3re zawdzi\u0119cza sw\u00f3j niezwyk\u0142y kszta\u0142t erozji zboczy. Jednak\u017ce \u017caden film nie uzmys\u0142owi jak jest ono okaza\u0142e i pi\u0119kne i jak nieprzerwanie zdaje si\u0119 zmienia\u0107 kszta\u0142ty przez gr\u0119 \u015bwiat\u0142a i cienia. Wiele plemion wi\u0105\u017ce swoje legendy z tym obiektem, najbardziej znana jest ta o “siostrze i jej braciach”, kt\u00f3rzy wspinaj\u0105 si\u0119 po niej uciekaj\u0105c przed wielkim bizonem (lub nied\u017awiedziem), by sta\u0107 si\u0119 gwiazdami na niebie. Jedna z wersji tej legendy jest te\u017c opowiadana w\u015br\u00f3d Czejen\u00f3w.<\/p>\n

\"The<\/a>\u017begnamy si\u0119 z nied\u017awiedzim domem i wracamy na Drog\u0119 14. Nie zajedziemy daleko: moje wypatrywanie perfekcyjnego uj\u0119cia “ameryka\u0144skiej” drogi dobieg\u0142o ko\u0144ca. Nie\u015bmia\u0142o prosz\u0119 Gene’a by zjecha\u0142 na pobocze, co te\u017c czyni. Stajemy na wysokim wzniesieniu tu\u017c przed \u0142agodnym zjazdem w wielk\u0105 r\u00f3wnin\u0119 – droga ci\u0105gnie si\u0119 daleko, pozornie za horyzont a\u017c do stalowoszarych sylwetek dalekich wzg\u00f3rz.<\/p>\n

Zanim skierowali\u015bmy si\u0119 do Bighorn, na kr\u00f3tko zboczyli\u015bmy z trasy, aby przejecha\u0107 obok jeziora DeSmet (znanego te\u017c jako Medicine Lake) by dosta\u0107 si\u0119 do miejsca znanego jako Bitwa Fettermana (albo Masakra Fettermana). Jezioro wed\u0142ug Indian ma wielk\u0105 moc i jest znane z, opowiadanej przez wiele plemion, legendy o india\u0144skim plemieniu, kt\u00f3rego warunki \u017cycia sta\u0142y si\u0119 tak niezno\u015bne, \u017ce u\u017cyli oni swoich najsilniejszych lek\u00f3w by m\u00f3c \u017cy\u0107 pod powierzchni\u0105 jeziora. Wojownik z innego plemienia zakocha\u0142 si\u0119 w jednej z ich dziewczyn, jednak przyby\u0142 za p\u00f3\u017ano a jego ko\u0144 by\u0142 zbyt przestraszony by wej\u015b\u0107 do jeziora, tak wi\u0119c m\u00f3g\u0142 tylko obserwowa\u0107 jak jego mi\u0142o\u015b\u0107 znika pod wod\u0105.<\/p>\n

\"Fetterman<\/a>Bitwa Fettermana, dla Czejen\u00f3w znana jako “Sto w r\u0119ku”, mia\u0142a miejsce 21 grudnia 1866 roku. Kapitan William Fetterman, rozjuszony drwinami india\u0144skich \u201cwabik\u00f3w\u201d, poprowadzi\u0142 sw\u00f3j oddzia\u0142 prosto w pu\u0142apk\u0119 zastawion\u0105 przez koalicj\u0119 plemion Lakot\u00f3w, Czejen\u00f3w i Arapaho. I zn\u00f3w przekazy historyczne s\u0105 sprzeczne i poddane politycznej poprawno\u015bci. Sama tablica na ustawionym w tym miejscu pomniku jest tego \u017cywym przyk\u0142adem – cho\u0107by przez nazywanie masakr\u0105 wojskowej potyczki. Gene opowiada nam czeje\u0144ski przekaz bitwy, wskazuj\u0105c przy tym wszystkie b\u0142\u0119dy.<\/p>\n

\"Warrior<\/a>Jad\u0105c dalej wkraczamy na szlak wojownik\u00f3w. Nie, nie wracamy na drog\u0119 212, ale poruszamy si\u0119 tym samym szlakiem, kt\u00f3rym przez ca\u0142e wieki r\u00f3\u017cne plemiona porusza\u0142y si\u0119 aby dotrze\u0107 do swych zimowych osad w g\u00f3rach.<\/p>\n

Bighorn Mountains to pasmo g\u00f3rskie w p\u00f3\u0142nocnym Wyoming rozci\u0105gaj\u0105ce si\u0119 do po\u0142udniowej Montany – wielki masyw, wyrastaj\u0105cy wprost z r\u00f3wnin, ju\u017c z daleka widoczny na horyzoncie. Mi\u0119dzy wzg\u00f3rzami mo\u017cna si\u0119 porusza\u0107 kr\u0119tymi, asfaltowymi serpentynami powoli wspinaj\u0105cymi si\u0119 po ich zboczach. Widoki s\u0105 fascynuj\u0105ce: zapieraj\u0105ce dech w piersiach skaliste doliny, lasy na wzg\u00f3rzach zdaj\u0105cych si\u0119 si\u0119ga\u0107 za horyzont. Formacje skalne maj\u0105 fantazyjne kszta\u0142ty a ich rozmiar jest cz\u0119sto z\u0142udny: dopiero widok z bliska daje wyobra\u017cenie ich ogromu. I ten niezwyk\u0142y obraz okalaj\u0105cej prerii widoczny przez mgliste powietrze – g\u00f3ry zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 gigantyczn\u0105 wysp\u0105 w oceanie traw, p\u00f3l i pastwisk.<\/p>\n

\n\"Fallen<\/a>
\n\"Looking<\/a>
\n\"Steamboat<\/a>\"Tongue<\/a>\n<\/div>\n

Podczas gdy nasz dodge, kierowany przez Eugene’a, wiernie i zwinnie wspina si\u0119 pod g\u00f3r\u0119, Rufus i ja “papugujemy”, jak on to nazwa\u0142, swoje kadry zdj\u0119ciowe – wychylamy si\u0119 a to z lewej, a to z prawej. Jak japo\u0144scy tury\u015bci – \u017cartuj\u0119.<\/p>\n

\"The<\/a>W Bighorns znajduje si\u0119 Medicine Wheel – kamienny kr\u0105g, kt\u00f3rego wiek ocenia si\u0119 na kilka tysi\u0119cy lat. To nast\u0119pne miejsce do odwiedzenia \u0142atwe do przeoczenia, ale tym razem ma to swoje korzy\u015bci – mniej ludzi, \u0142atwiej dzieli\u0107 si\u0119 informacjami bez obaw, \u017ce kto\u015b ich nadu\u017cyje.<\/p>\n

Jednak warto to miejsce zobaczy\u0107. Kr\u0105g jest po\u0142o\u017cony na wysoko\u015bci ponad 9300 st\u00f3p n.p.m., na odizolowanym kra\u0144cu g\u00f3ry Medicine Mountain. To daje niezapomniany widok na okolic\u0119 – nawet do kilkudziesi\u0119ciu kilometr\u00f3w. By dosta\u0107 si\u0119 tam, trzeba jednak\u017ce pokona\u0107 d\u0142ug\u0105 na ponad mil\u0119 \u015bcie\u017ck\u0119 wspinaj\u0105c\u0105 si\u0119 kilkaset st\u00f3p \u2013 a jest tam zimno, bardzo zimno. Nie trudno by\u0142o zobaczy\u0107 po\u0142acie \u015bniegu na drodze.<\/p>\n

\"Parnassius<\/a>Gdy pokonywali\u015bmy t\u0119 drog\u0119, zauwa\u017cy\u0142em ciekawego i osobliwego motyla: niepylaka Parnassius smintheus<\/em>. Ten bliski krewniak pazi przystosowa\u0142 si\u0119 do \u017cycia wysoko w g\u00f3rach. Mimo i\u017c jego loty by\u0142y kr\u00f3tkie i pozornie niezdarne, nie by\u0142o \u0142atwo z\u0142apa\u0107 go w kadr, wi\u0119c “ustrzelenie” zaj\u0119\u0142o mi troch\u0119 czasu. Wtedy nast\u0105pi\u0142 (na szcz\u0119\u015bcie tylko jeden z nielicznych w naszej wyprawie) zgrzyt: Gene i Rufus byli ju\u017c daleko \u2013 tak zaj\u0119ci rozmow\u0105 mi\u0119dzy sob\u0105, \u017ce nawet nie zauwa\u017cyli, \u017ce nie id\u0119 z nimi. Zimne g\u00f3rskie powietrze zrobi\u0142o si\u0119 nagle zimniejsze \u2013 czy by\u0142em tylko “pi\u0105tym ko\u0142em u wozu”? Zdecydowa\u0142em si\u0119 o tym nie my\u015ble\u0107, dogoni\u0142em ich jakby nigdy nic i stara\u0142em si\u0119 nacieszy\u0107 miejscem.<\/p>\n

\n\"IMG_7399.JPG\"<\/a> \"IMG_7403.JPG\"<\/a> \"IMG_7404.JPG\"<\/a>
\n\"IMG_7415.JPG\"<\/a><\/div>\n

Chocia\u017c dla archeolog\u00f3w i antropolog\u00f3w kr\u0105g stanowi zagadk\u0119, dla Czejen\u00f3w nie – to ich znak terytorialny i miejsce odprawiania obrz\u0119d\u00f3w Massaum. Rufus, nasz “ekspert” do spraw “tradycjonalizmu”, wyja\u015bnia znaczenie pier\u015bcieni, promieni i samej ceremonii. Niestety du\u017co si\u0119 zmieni\u0142o, a sam kr\u0105g, jak to Eugene skomentowa\u0142, z miejsca, w kt\u00f3rym si\u0119 czci\u0142o, zrobi\u0142o si\u0119 miejscem, kt\u00f3re si\u0119 czci. Wsz\u0119dzie zawieszone s\u0105 wst\u0105\u017cki, woreczki z tytoniem. Znale\u017ali\u015bmy nawet rysi\u0105 \u0142apk\u0119 a kto\u015b wrzuci\u0142 do okr\u0119gu ko\u015bci. W czasach kulturalnego rewizjonizmu trudno zachowa\u0107 rzetelno\u015b\u0107 i prawd\u0119, kiedy jest si\u0119 przekrzykiwanym przez ludzi, kt\u00f3rzy buduj\u0105 swoje wierzenia i duchowo\u015b\u0107 na domys\u0142ach i eklektycznym mieszaniu kultur.<\/p>\n

\"Leaving.jpg\"<\/a>Sierpniowe s\u0142o\u0144ce powoli zbli\u017ca\u0142o si\u0119 do horyzontu a my ruszyli\u015bmy dalej. Jak wcze\u015bniej si\u0119 wspinali\u015bmy, teraz jedziemy w d\u00f3\u0142 kr\u0119tymi drogami, przy kt\u00f3rych tylko w\u0105t\u0142y, niski p\u0142otek oddziela samochody od pogr\u0105\u017cenia si\u0119 dolinach g\u0142\u0119bokich co najmniej na sto st\u00f3p. Ju\u017c troch\u0119 p\u00f3\u017aniej, przez d\u0142ugi most, przekroczyli\u015bmy Bighorn Lake – sztuczny rezerwuar dla pobliskiej elektrowni wodnej w Yellowtail – to ju\u017c koniec naszej wizyty w Bighorn. Zak\u0142adamy, \u017ce przenocujemy w motelu w Cody. W tym mie\u015bcie, nazwanym na cze\u015b\u0107 s\u0142ynnego “Buffalo Billa” znajduje si\u0119 najwi\u0119ksze muzeum “dzikiego zachodu” na \u015bwiecie. Ale najpierw musimy tam dotrze\u0107, a okazuje si\u0119 to nie by\u0107 takie proste – Gene nie pami\u0119ta drogi, ale te\u017c chce zd\u0105\u017cy\u0107 przed zachodem s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n

Ju\u017c w Cody jednog\u0142o\u015bnie postanawiamy, \u017ce nie p\u00f3jdziemy do muzeum – za ma\u0142o czasu, za du\u017co do zrobienia. Czeka nas te\u017c niemi\u0142a niespodzianka: za noc w motelu b\u0119dziemy musieli wy\u0142o\u017cy\u0107 ponad sto dolar\u00f3w – jest sezon i ceny rosn\u0105. Poniewa\u017c moja lustrzanka dyskretnie sygnalizuje, \u017ce powinienem wkr\u00f3tce na\u0142adowa\u0107 akumulator, nurkuj\u0119 w torbi\u0119 w poszukiwaniu \u0142adowarki. Jest, ale… wzi\u0105\u0142em kabel z “europejsk\u0105” wtyczk\u0105! Co gorsza, \u017cadne z przez nas wyszukanych nie pasuj\u0105… No, \u0142adnie! C\u00f3\u017c, dobrze, \u017ce m\u00f3j drugi aparat dzia\u0142a na zwyk\u0142e “paluszki”, a z\u0142ych zdj\u0119\u0107 bynajmniej nie robi – po prostu b\u0119d\u0119 musia\u0142 rozs\u0105dnie dzieli\u0107 ich funkcje.<\/p>\n

\n\"Barn<\/a>
\n\"From<\/a>
\n\"Cedar<\/a>\n<\/div>\n
\n\"Arrival.jpg\"<\/a>
\n\"Holy<\/a><\/div>\n

\"Mount<\/a>“\u015awitkiem ko\u0142o po\u0142udnia” ponownie wracamy na drog\u0119 numer 14 i ruszamy dalej do zachodniego wjazdu do Parku Narodowego Yellowstone. Zanim tam jednak dotrzemy, b\u0119dziemy przedziera\u0107 si\u0119 przez najbardziej spektakularne miejsca Wyoming: g\u00f3ry Absaroka and Shoshone National Forest. Pierwszy przystanek to Buffalo Bill Reservoir i Cedar Mountain, na wskro\u015b kt\u00f3rej przebity zosta\u0142 tunel. Gdy si\u0119 zbli\u017camy, krajobraz si\u0119 zmienia: preria ust\u0119puje miejsca ska\u0142om i lasom, a\u017c w ko\u0144cu lasy i g\u00f3ry ukazuj\u0105 nam swoj\u0105 pot\u0119g\u0119.<\/p>\n

Droga przemyka mi\u0119dzy bogato zalesionymi skalnymi ust\u0119pami, oraz mostami nad strumykami i rozleg\u0142ymi dolinami, przez kt\u00f3re mo\u017cna zobaczy\u0107 smaganie \u015bniegiem wierzcho\u0142ki odleg\u0142ych g\u00f3r. Raz po raz mo\u017cna zobaczy\u0107 skalne osta\u0144ce, granie i wzg\u00f3rza wyrze\u017abione przez wiatr i deszcz w fantazyjne kszta\u0142ty. Ich nazwy r\u00f3wnie\u017c \u0107wicz\u0105 wyobra\u017ani\u0119: Holy City (\u015awi\u0119te Miasto), Chinese Wall (Chi\u0144ski Mur), Sleeping Giant (\u015api\u0105cy Olbrzym), Man Riding (Je\u017adziec), Chimney Rock (Komin), Elephant Head (S\u0142oniowa G\u0142owa) – to tylko niekt\u00f3re. Czasem mo\u017cna zobaczy\u0107 \u017ar\u00f3de\u0142ko bij\u0105ce wprost ze skalnej \u015bciany ociosanej przez budowniczych drogi.<\/p>\n

W miar\u0119 zbli\u017cania si\u0119 do parku formu\u0142ujemy diabelski plan. Mimo i\u017c Rdzenni Amerykanie mog\u0105 wje\u017cd\u017ca\u0107 do park\u00f3w za darmo, wszyscy inni \u2013 w tym ja \u2013 musz\u0105 p\u0142aci\u0107 zar\u00f3wno za siebie (12 dolar\u00f3w za osob\u0119) jak i samoch\u00f3d (25 dolar\u00f3w). Zatem jak kto\u015b zapyta, jestem Indianinem \u2013 co nie jest takie trudne do udawania, z moj\u0105 \u015bniad\u0105 od opalenizny sk\u00f3r\u0105 i d\u0142ugimi, ciemnymi w\u0142osami\u2026<\/p>\n

\"Sylvan<\/a>\"Sylvan<\/a><\/div>\n

Plan dzia\u0142a i bezproblemowo wje\u017cd\u017camy na teren parku. Dzi\u0119ki Rufusowi, kt\u00f3ry wcze\u015bniej pracowa\u0142 w Yellowstone, mogli\u015bmy na wskro\u015b zaplanowa\u0107 tras\u0119 by zobaczy\u0107 wszystko, co najlepsze w parku, nie poruszaj\u0105c si\u0119 po omacku. Zanim to jednak nast\u0105pi: szybko przemykamy przez East Entrance Road obok pot\u0119\u017cnego Sylvan Pass, na kr\u00f3tko zatrzymuj\u0105c si\u0119 przed malowniczym jeziorkiem Sylvan Lake. Jad\u0105c dalej, zatrzymali\u015bmy si\u0119 przy jeziorze Yellowstone, najwi\u0119kszym jeziorze w parku i ca\u0142ej Ameryce P\u00f3\u0142nocnej. Samo jezioro jest, zaskakuj\u0105co, zupe\u0142nie nieekscytuj\u0105cym i pozbawionym szczeg\u00f3lnych widok\u00f3w (to po prostu du\u017ce jezioro), jednak\u017ce jad\u0105c wzd\u0142u\u017c jego brzegu, mo\u017cesz zobaczy\u0107 zapowied\u017a nadchodz\u0105cych atrakcji w formie kilku gor\u0105cych \u017ar\u00f3de\u0142 wpadaj\u0105cych do niego w pi\u00f3ropuszach pary. Po przeciwnej stronie zobaczysz nieprzyjemn\u0105 pami\u0105tk\u0119 wielkiego po\u017caru w 1988 roku – ca\u0142e mile nagich pni, przy kt\u00f3rych ro\u015blinno\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a odradza\u0107 si\u0119 dopiero niedawno.<\/p>\n

Droga okr\u0105\u017ca jezioro i minie prawie p\u00f3\u0142 godziny, zanim wjedziemy na Grand Loop Road – g\u0142\u00f3wn\u0105 tras\u0119 zwiedzania parku. Po oddaleniu si\u0119 od jeziora otacza nas las. To wtedy w\u0142a\u015bnie zobaczymy (i pow\u0105chamy) pierwszego bizona z Yellowstone – jeden silny byk wyzywaj\u0105co pok\u0142ada si\u0119 przy drodze, powoduj\u0105c niema\u0142y korek. Czasem mo\u017cna zaobserwowa\u0107 r\u00f3wnie\u017c i inne zwierz\u0119ta: \u0142osie, borsuki, lisy a nawet nied\u017awiedzie nie s\u0105 rzadkim widokiem.<\/p>\n

\"The<\/a><\/p>\n

\"IMG_7507.JPG\"<\/a>Pierwszym miejscem, do kt\u00f3rego zawitali\u015bmy, by\u0142o Upper Geyser Basin – g\u00f3rne dorzecze gejzer\u00f3w wraz z najs\u0142ynniejszym z nich: Old Faithful. Niestety, jest sezon i trudno znale\u017a\u0107 wolne miejsce na parkingu – gdy tylko si\u0119 uda\u0142o, us\u0142yszeli\u015bmy g\u0142o\u015bnie dudnienie i syczenie. Tak – gejzer nie by\u0142 dla nas \u0142askawy i wystrzeli\u0142 zanim zd\u0105\u017cyli\u015bmy nawet wyj\u015b\u0107 z samochodu. Nast\u0119pna szansa za minimum 40 minut, cho\u0107 czasem trzeba czeka\u0107 ponad godzin\u0119. Da\u0142o to nam jednak czas by wst\u0105pi\u0107 do Old Faithful Inn<\/a> – najwi\u0119kszego na \u015bwiecie hotelu zbudowanego z drewnianych bali. Trzeba przyzna\u0107: jest olbrzymi, wysoki na 7 pi\u0119ter, z przestronnym lobby i pot\u0119\u017cnym paleniskiem (bo trudno to nazwa\u0107 “kominkiem”). Zbudowany zosta\u0142 na bazie starannie dobranych w kszta\u0142tach, oszlifowanych pni sosnowych, kt\u00f3re mo\u017cna podziwia\u0107 z obszernych taras\u00f3w w \u015brodku.<\/p>\n

\"Spouter<\/a>Ci\u0105gle w nadziei, \u017ce z\u0142apiemy nast\u0119pn\u0105 erupcj\u0119 Old Faithful, przenosimy si\u0119 na drug\u0105 stron\u0119 drogi do Black Sand Basin. Chodz\u0105c po pomo\u015bcie po\u0142o\u017conym nisko nad ziemi\u0105 pomalowan\u0105 wszystkimi kolorami t\u0119czy przez bakterie i minera\u0142y, mo\u017cna tam zobaczy\u0107 kilka mniejszych gejzer\u00f3w i r\u00f3wnie kolorowe, gor\u0105ce jeziorka i oczka wodne. Mam szcz\u0119\u015bcie – Spouter Geyser, kt\u00f3rego udokumentowana przez lata aktywno\u015b\u0107 by\u0142a coraz mniejsza, tym razem bulgota\u0142 i chlupa\u0142, a\u017c w ko\u0144cu wyplu\u0142 ca\u0142kiem imponuj\u0105cy pi\u00f3ropusz wody dok\u0142adnie wtedy, gdy mia\u0142em przygotowany aparat. Inne gejzery by\u0142y r\u00f3wnie aktywne, co ochoczo fotografowa\u0142em… dop\u00f3ki aparat nie zakomunikowa\u0142, \u017ce nie ma ju\u017c miejsca na karcie pami\u0119ci. Z \u017calem przetrzebiam zdj\u0119cia, a\u017c zostaje kilka dobrych – ju\u017c tego \u017ca\u0142uj\u0119, ale czy mam wyb\u00f3r? W pobliskim sklepie karty maj\u0105 niebotyczne ceny a ja nie mam innej przy sobie.<\/p>\n

\n\"Firehole<\/a>
\n\"Minerals<\/a>
\n\"Opal<\/a>\n<\/div>\n

\"Gibbon<\/a>\"Gibbon<\/a>Tempus fugit<\/em>. Zostawiamy Old Faithful w tyle i ruszamy w dalsz\u0105 drog\u0119 przez krain\u0119 gejzer\u00f3w. Zatrzymujemy si\u0119 jeszcze przy Biscuit Basin, Midway Geyser Basin – gdzie zjanduje si\u0119 trzecie co do wielko\u015bci gor\u0105ce \u017ar\u00f3d\u0142o na \u015bwiecie, Grand Prismatic Spring – by w ko\u0144cu dojecha\u0107 do Lower Geyser Basin. Potem, \u015bcigaj\u0105c si\u0119 z rzekami Firehole i Gibbon, doje\u017cd\u017camy do pierwszego wodospadu na naszej drodze: Gibbon Falls. Nast\u0119pny przystanek: Wielki Kanion Yellowstone i Wielkie Wodospady.<\/p>\n

\n\"Herd<\/a>
\n\"Herd<\/a><\/div>\n

Nagle Rufus wystrzeliwuje jak armata: “Tatanka? Tatanka! TATANKA!” – udaje Kopi\u0105cego Ptaka z filmu Ta\u0144cz\u0105cy z Wilkami<\/em>, gdy ten og\u0142asza powr\u00f3t bizon\u00f3w. W rzeczy samej, przynajmniej sto bizon\u00f3w pojawia si\u0119 na otwartej r\u00f3wninie przed nami. Po znalezieniu miejsca w d\u0142ugiej linii innych samochod\u00f3w zaparkowanych na poboczu, do\u0142\u0105czamy do obserwuj\u0105cych.<\/p>\n

Zwierz\u0119ta zdaj\u0105 si\u0119 nie przejmowa\u0107 swoj\u0105 s\u0142aw\u0105 i zajmuj\u0105 si\u0119 swoimi sprawami – ca\u0142kiem dos\u0142ownie, nawiasem m\u00f3wi\u0105c. “Mamo, popatrz! Ten byk li\u017ce innego” s\u0142yszymy ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0119 krzycz\u0105c\u0105 wniebog\u0142osy, “zobacz, jak one si\u0119 lubi\u0105!”. Trudno nie zauwa\u017cy\u0107, to prawda! Jeden byk niedwuznacznie zaleca si\u0119 do krowy, najwyra\u017aniej w rui. Ohyda! Nie to chcieli\u015bmy zobaczy\u0107 – ale to w\u0142a\u015bnie przyroda…<\/p>\n

Jestem niezadowolony, bo wi\u0119kszo\u015b\u0107 stada ustawi\u0142a si\u0119 pod s\u0142o\u0144ce – zwierz\u0119ta staj\u0105 si\u0119 czarnymi sylwetkami na zdj\u0119ciach. Nie wa\u017cne – lepsze to, ni\u017c nic nie sfotografowa\u0107. I tak jeszcze z samochodu uda\u0142o mi si\u0119 sfotografowa\u0107 majestatycznego byka z tej “dobrej” strony.<\/p>\n

\"Chittenden<\/a>
\n\"Herd<\/a><\/div>\n

Ju\u017c pora obiadowa i przekraczamy w ko\u0144cu rzek\u0119 Yellowstone przez most Chittenden. A co my tu mamy? Jak tylko parkujemy przy centrum informacyjnym, zn\u00f3w spotykamy troch\u0119 bizon\u00f3w, i to na samym parkingu. Wszyscy trzej uzbrajamy aparaty, ale ja jako pierwszy zdobywam strategiczn\u0105 pozycj\u0119 najbli\u017cej zwierz\u0105t, ale wystarczaj\u0105co daleko, by nie by\u0107 stratowanym lub zdeptanym. “Ja obserwuj\u0119 ciebie, ty obserwujesz mnie” – klikanie migawki w moim aparacie intryguje m\u0142odego byka wi\u0119c wycofuj\u0119 si\u0119 dalej. Nareszcie – doskona\u0142a sesja – mimo i\u017c ca\u0142y czas maj\u0105c mnie na oku, bizony zachowuj\u0105 si\u0119 naturalnie – jeden nawet tarza si\u0119 w piasku a dwa inne \u0107wicz\u0105 zapasy. Jedna rzecz mnie intryguje: te zwierz\u0119ta chrz\u0105kaj\u0105! Gene p\u00f3\u017aniej powiekszy moj\u0105 ciekawo\u015b\u0107, wskazuj\u0105c, \u017ce znaleziono szcz\u0105tki szkieletu dzika wielko\u015bci doros\u0142ego bizona z garbem do niego podobnym. Dziki s\u0105 wszystko\u017cerne i znane s\u0105 przypadki zabijania i zjadania przez nie ludzi a szczeg\u00f3lne podobie\u0144stwo do bizon\u00f3w mog\u0142o by\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em przekazu o Wielkim Wy\u015bcigu – kiedy to zwierz\u0119ta zadecydowa\u0142y kto mo\u017ce je\u015b\u0107 kogo a ludzie, na kt\u00f3rych wcze\u015bniej bizony polowa\u0142y, teraz mieli odwrotn\u0105 rol\u0119.<\/p>\n

Na parkingu s\u0105 tak\u017ce inni go\u015bcie: pieski preriowe. Mimo starannych podchod\u00f3w, nie udaje mi si\u0119 jednak zrobi\u0107 zadowalaj\u0105cego zdj\u0119cia: s\u0105 zbyt p\u0142ochliwe i za szybkie.<\/p>\n

\"Lower<\/a>\"Grand<\/a>B\u0119dziemy zwiedza\u0107 pieszo. Przechodzimy na drug\u0105 stron\u0119 rzeki docieraj\u0105c do Artist Point, gdzie mo\u017cna podziwia\u0107 wodospad Lower Falls i Wielki Kanion Yellowstone w pe\u0142nej krasie. Lower Falls mo\u017ce i nie jest najwi\u0119kszy, ale z pewno\u015bci\u0105 to najbardziej spektakularny i najcz\u0119\u015bciej odwiedzany przez turyst\u00f3w wodospad w Yellowstone (czemu trudno si\u0119 dziwi\u0107). Z wysoko\u015bci nieco ponad 300 st\u00f3p rzeka Yellowstone spada do kanionu wzbudzaj\u0105c olbrzymi\u0105 chmur\u0119 mg\u0142y.<\/p>\n

Nareszcie te\u017c mo\u017cna zobaczy\u0107 sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 nazwa Yellowstone (\u017c\u00f3\u0142ta ska\u0142a). \u015aciany kanionu maj\u0105 r\u00f3\u017cne odcienie koloru \u017c\u00f3\u0142tego, od prawie cytrynowego po g\u0142\u0119boki br\u0105z.<\/p>\n

Gdy wracamy, by zobaczy\u0107 Upper Falls, posuwam si\u0119 wzd\u0142u\u017c rzeki robi\u0105c kilka fotografii jak, rycz\u0105c, rozbija si\u0119 ona o w\u0105skie meandry. Wodospad jest tu\u017c za rogiem. Wdziera si\u0119 w kanion poni\u017cej z ogromn\u0105 si\u0142\u0105 i pr\u0119dko\u015bci\u0105.<\/p>\n

\n\"Yellowstone<\/a>
\n\"Upper<\/a> \"Upper<\/a>
\n\"Upper<\/a><\/div>\n

\"Yellowstone<\/a>\"IMG_7630.JPG\"<\/a>Czas rusza\u0107 dalej. Robi si\u0119 p\u00f3\u017ano, a my musimy jeszcze dzi\u015b przejecha\u0107 prawie trzysta mil. Ruszamy wi\u0119c wzd\u0142u\u017c doliny rzeki Yellowstone w kierunku drogi 212. Z daleka ju\u017c wida\u0107 g\u00f3ry Absaroka, ale jeszcze co\u015b przykuwa moj\u0105 uwag\u0119: daleko na horyzoncie szara po\u015bwiata dymu unosi si\u0119 nad parkiem – gdzie\u015b musi by\u0107 ca\u0142kiem spory po\u017car.<\/p>\n

\"The<\/a><\/p>\n

\"Herd<\/a>Nie dane mi by\u0142o d\u0142ugo kontemplowa\u0107 widoku, poniewa\u017c natykamy si\u0119 na najwi\u0119ksze stado bizon\u00f3w, jakie widzieli\u015bmy w podr\u00f3\u017cy – setki br\u0105zowych garb\u00f3w wystaje z wysokiej trawy. Samochody zwalniaj\u0105, by w ko\u0144cu kompletnie si\u0119 zatrzyma\u0107, gdy dwa byki decyduj\u0105, aby troch\u0119 si\u0119 rozerwa\u0107 na \u015brodku drogi. Nie marnuj\u0119 czasu, opuszczam okno i celuj\u0119 aparatem… Sukces! Czysty strza\u0142 z g\u00f3r\u0105 Abiathar w tle, cho\u0107 facet przed nami spogl\u0105da na mnie dziwnie.<\/p>\n

Byki w ko\u0144cu ust\u0119puj\u0105 i ruszamy dalej Dolin\u0105 Lamara, ju\u017c drugi raz w tej podr\u00f3\u017cy powoli zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do Shoshone National Forest.<\/p>\n

Na wy\u015bwietlaczu mojej lustrzanki w ko\u0144cu zaczyna mruga\u0107 malutka ikonka baterii – prawdopodobnie zosta\u0142o mi jedynie kilka zdj\u0119\u0107, zanim wyzionie ducha. No c\u00f3\u017c, dobrze \u017ce, ju\u017c pod koniec. Mam nadziej\u0119, \u017ce do\u017cyje jednak przejazdu przez Beartooth Mountains. Do tego czasu przerzucam si\u0119 na kompakt.<\/p>\n

W mi\u0119dzyczasie przekraczamy bram\u0119 parku – oficjalnie opu\u015bcili\u015bmy Yellowstone i jedziemy Beartooth Scenic Highway.<\/p>\n

\"The<\/a><\/p>\n

\n\"Amphitheater<\/a>
\n\"Pilot<\/a><\/div>\n
\n\"View<\/a>
\n\"Cathedral<\/a><\/div>\n

Beartooth Pass Scenic Highway to segment drogi 212 z Yellowstone przez granic\u0119 Wyoming z Montan\u0105, wspinaj\u0105cy si\u0119 cztery tysi\u0105ce st\u00f3p do prawie 11 tysi\u0119cy st\u00f3p n.p.m. przechodz\u0105c przez pasmo Beartooth Mountains i ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 w mie\u015bcie Red Lodge. Z powodu zalegaj\u0105cego \u015bniegu, otwarty jest zaledwie 4 miesi\u0105ce w roku. Jest niezwykle kr\u0119ty i do\u015b\u0107 nu\u017c\u0105cy (z powodu wysoko\u015bci), jednak\u017ce zapieraj\u0105ce dech w piersiach widoki s\u0105 warte wszelkiego po\u015bwi\u0119cenia.<\/p>\n

Startuj\u0105c z miasteczka o nazwie Silver Gate biegnie obok g\u00f3r Amphitheater and Republic, odbija od granicy stanowej z Montan\u0105 wok\u00f3\u0142 wzg\u00f3rz Pilot i Index by na zako\u0144czenie zacz\u0105\u0107 si\u0119 wspina\u0107 a\u017c do osi\u0105gni\u0119cia niezapomnianego widoku z g\u00f3r od kt\u00f3rych jej nazwa si\u0119 wywodzi. W ostatnich promianiech zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca obserwujemy pod\u015bwietlone na z\u0142oto skaliste szczyty pobliskich g\u00f3r oraz cz\u0119\u015b\u0107 Yellowstone, w\u0142\u0105cznie z ca\u0142unem dymu z wcze\u015bniej wspomnianego po\u017caru lasu – prze\u017cycie nie z tej ziemi. Szybko stajemy przez Little Bear Lake – ustawiam statyw, naciskam spust, migawka klika… i lustrzanka sygnalizuje wyczerpanie baterii.<\/p>\n

\"On<\/a>Jednak najlepsze by\u0142o dopiero przed nami: w najwy\u017cszym punkcie drogi mogli\u015bmy obserwowa\u0107 majestatyczne szczyty zanurzaj\u0105ce si\u0119 w ciemno\u015bci nocy na tle zachodniej \u0142uny – poza szumem robionym przez kilka, sporadycznie przeje\u017cd\u017caj\u0105cych, samochod\u00f3w, kompletnie bezg\u0142o\u015bnie.<\/p>\n

Ju\u017c w prawie zupe\u0142nej ciemno\u015bci zmierzamy do Billings. Gene namy\u015bla si\u0119 czy b\u0119dziemy tam nocowa\u0107 u rodziny i zabierzemy si\u0119 z Judi, gdy do nas przyjedzie. Jednak po rozmowie telefonicznej z ni\u0105 podejmujemy decyzj\u0119 – jedziemy wprost do domu. Zajmie nam to jednak jeszcze sporo czasu – przybywamy oko\u0142o p\u00f3\u0142nocy.<\/p>\n

Nast\u0119pnego dnia ca\u0142a rodzina i ja zbieramy si\u0119 do Billings. Wcze\u015bniej jednak my\u015bl\u0119 o posprz\u0105taniu samochodu, co troch\u0119 zaskakuje Eugene’a – “po to jest ubezpieczenie”, m\u00f3wi, co z kolei mnie zaskakuje. Po oddaniu samochodu do wypo\u017cyczalni, ruszamy “na miasto”, bym m\u00f3g\u0142 kupi\u0107 podarunki dla tych, kt\u00f3rzy mi szczeg\u00f3lnie pomogli – Eugene’a, Rufusa i Tony’ego. Chcia\u0142bym kupi\u0107 koce i “starquilts” (narzuty wyszywane z rombowych \u0142atek tworz\u0105cych gwiazd\u0119), jednak Eugene odradza mi to – takie podarki by\u0142y dobre, gdy utrzymanie si\u0119 w cieple by\u0142o priorytetem w \u017cyciu Indian. Teraz lepiej kupi\u0107 co\u015b mniejszego i praktycznego. Czuj\u0119 si\u0119 z tym \u017ale – cos mi m\u00f3wi, \u017ce to uprzejme ostrze\u017cenie przed tym, by m\u00f3j podarek nie zosta\u0142 \u017ale zinterpretowany jako pr\u00f3ba bycia przem\u0105drza\u0142ym wannabe<\/em> – ale i tak staram si\u0119 znale\u017a\u0107 najlepsze podarki. Jeszcze tylko flet dla Rufusa i jeste\u015bmy gotowi do powrotu do domu.<\/p>\n

Wieczorem z Eugene’em i Rufusem robimy sza\u0142as potu. Ten ma mocniejszego “kopa” (druga runda szczeg\u00f3lnie mocna: Eugene \u017cartuje, \u017ce Rufusa roz\u0142o\u017cy\u0142 jego w\u0142asny “sweat”), ale nie by\u0142o specjalnie \u017ale – wr\u0119cz odwrotnie – tak jak i po pierwszym – czu\u0142em si\u0119 odnowiony i szcz\u0119\u015bliwy. I w dodatku nie ma burzy!<\/p>\n

Przedostatniego dnia, zwyczajem czeje\u0144skim, “sponsoruj\u0119” obiad (kupuj\u0119 sk\u0142adniki, znaczy si\u0119) i rozdaj\u0119 podarunki. Warto wspomnie\u0107, \u017ce tradycyjnie o przygotowanie posi\u0142ku prosi si\u0119 kobiet\u0119, w tym przypadku by\u0142a to Judi: tradycyjnie u Czejen\u00f3w to kobieta zajmuje si\u0119 domem, podczas gdy m\u0119\u017cczyzna odpowiada za wszystko poza (“polowanie i dyplomacj\u0119”, jak to \u017cartobliwie Eugenie uj\u0105\u0142). W samej rzeczy, z pocz\u0105tku by\u0142o to trudne dla mnie do zaakceptowania, \u017ce tylko Judi i dziewczynki zajmuj\u0105 si\u0119 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 spraw domowych.<\/p>\n

Jeszcze tylko ostatni “sweat” u Tony’ego, i nast\u0119pnego dnia ruszam z nim do Billings na lotnisko. Troch\u0119 czuj\u0119 si\u0119 winny, \u017ce nie uda\u0142o mi si\u0119 po\u017cegna\u0107 z Judi, bo akurat odwozi\u0142a dzieci do szko\u0142y. 25 godzin p\u00f3\u017aniej w Polsce, jako\u015b taki pusty, przyt\u0142oczony, t\u0119skni\u0119… Za rok zn\u00f3w wylec\u0119…<\/p>\n

\"The<\/a><\/p>\n

Gene, gdy pyta\u0142em go p\u00f3\u017aniej czy moja podr\u00f3\u017c mia\u0142a dla niego specjalne znaczenie, udziela\u0142 wymijaj\u0105cych odpowiedzi. Bola\u0142o mnie to, bo nie mog\u0142em zrozumie\u0107 jego pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci. Z up\u0142ywem czasu zaczynam jednak rozumie\u0107, \u017ce mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie jest klucz – oczekuj\u0105c na wydarzenie si\u0119 czego\u015b wyj\u0105tkowego, donios\u0142ego, przeoczy\u0142em ca\u0142y sens podr\u00f3\u017cy. Na przek\u00f3r wszelkim przeciwno\u015bciom losu, po raz pierwszy z\u0142o\u017cy\u0142em wizyt\u0119 staremu, dobremu przyjacielowi i jego rodzinie; przemierzy\u0142em ocean na inny kontynent, aby si\u0119 spotka\u0107 i powiedzie\u0107 “witaj”. Ale to troch\u0119 zabawne: wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce tak nie jest, z desperacj\u0105 szuka\u0142em miejsca w\u015br\u00f3d Czejen\u00f3w przez idea\u0142y (a mo\u017ce idee), kt\u00f3re poznawa\u0142em w filmach, ksi\u0105\u017ckach i opowiadaniach. Im bardziej pr\u00f3bowa\u0142em, tym bardziej bolesne by\u0142o poczucie odrzucenia. W ko\u0144cu, gdy przesta\u0142em poszukiwa\u0107 – znalaz\u0142o si\u0119 miejsce dla mnie, nie jako kogo\u015b, kim chcia\u0142em by\u0107 – bia\u0142ym Czejenem, ale kim by\u0142em – szanowanym za wiedz\u0119 i umiej\u0119tno\u015bci. I tak w\u0142a\u015bnie powinno by\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wielka Podr\u00f3\u017c: roundtrip przez Bear Butte, Sturgis, Rapid City, Devils Tower, Bighorn Mountains i Medicine Wheel, Cody, na wskro\u015b Yellowstone i powr\u00f3t przez Beartooth Pass.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1150,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,5],"tags":[],"class_list":["post-806","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-expressions","category-travel"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/806","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=806"}],"version-history":[{"count":229,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/806\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1768,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/806\/revisions\/1768"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1150"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=806"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=806"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marcin-roguski.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=806"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}